• Niepodległość w czasach obłudy

    Napisałem kiedyś - i będę się trzymał tej metafory, bo uważam, że dobrze oddaje istotę sprawy - że w krajach, które możemy uznawać za normalne, polityka prowadzona jest według logiki piłki nożnej. Czytaj więcej...
  • Bzdury, które zachwyciły Obamę

    "Gazeta Wyborcza" zamieściła "duszosczypatielnyj" tekst Anny Applebaum "Kto mi ukradł przyjaciół", reklamowany jako "brawurowy esej, który zachwycił Baracka Obamę". Czytaj więcej...
  • Kuszenie "peezelu"

    Nazywanie odbytych właśnie wyborów "samorządowymi" brzmi cokolwiek śmiesznie. Formalnie, oczywiście - ale chyba odkąd istnieje w Polsce wybieralny samorząd i samorządowe wybory, nigdy nie były one mniej samorządowe, niż te sprzed tygodnia.  Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3

poniedziałek, 27 listopad 2017 09:14

Korporacja Dobra Polska Wyróżniony

Napisane przez RAZ / RED
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(4 głosów)
Korporacja Dobra Polska By Adrian Grycuk - Praca własna, CC BY-SA 3.0 pl, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=49890619

Jeśli pójść za radą magików od samodoskonalenia umysłu i zwizualizować sobie własny mózg jako pracownię, to u każdego faceta gdzieś w jej kącie znajduje się taki wór, do którego przez całe życie dorzuca on kolejne umarłe marzenia, niezrealizowane plany, niespełnione nadzieje i tak dalej.

 (...)

O, Ziemkiewicz odkochał się w Kukizie – tyle z kolei rozumieją teraz. Ani się nie zakochałem, ani się nie odkochałem, w ogóle, nawet gdybym chciał, nie umiem myśleć o politykach w taki sposób. Po prostu, doświadczenie publicysty obserwującego politykę od ćwierć wieku sprawiło, że w tym, co wszyscy uważali za słabość ruchu politycznego, formującego się wokół Kukiza, ja zobaczyłem szansę na normalność.

(...)

Tu albo się słucha wodza, albo się słyszy od wodza „jak ci się coś nie podoba, to wyp…laj, załóż własną partię, to będziesz sobie w niej rządził”.

(...)

No dobra, nie ma co do tego wracać. Paweł Kukiz z różnych przyczyn zrezygnował z roli, w jakiej go widziałem, i w jakiej on sam siebie widział jeszcze rok temu. Obawiam się –nie ma w tym żadnej złośliwości ani ironii – że grozi mu choroba, którą sobie niegdyś nazwałem „prezesozą”. 

(...)

A powtórzone kilkakrotnie w różnych wywiadach porównanie swojej obecnej sytuacji do dawnych losów Jarosława Kaczyńskiego, który z pierwszego klubu parlamentarnego Porozumienia Centrum też stracił połowę posłów, ale ci, którzy go wtedy nie zdradzili, są dziś za wierność sowicie wynagradzani – wręcz każe mi się o Pawła martwić.

Jak na moje oko bowiem, Kukiz w niczym Kaczyńskiego nie przypomina.  Click to Tweet

Komendant to, pod pewnymi względami, istny cyborg.

Potrafi pracować dwadzieścia godzin na dobę, wszystko osobiście sprawdzać i kontrolować, nikomu nie ufać i latami układać sobie, niczym Marszałek swoje legendarne pasjanse, struktury terenowe, pamiętając kto jest kim, a także, co w działalności partyjnej ważniejsze, czym.

Bez tych cech – obserwowałem w ostatnim ćwierćwieczu niejednego takiego przewodniczącego – łatwo uzależnić się od gościa, który nosi za przywódca teczkę i z czasem, jako jedyny orientujący się w jej zawartości, staje się bardziej niezbędny wodzowi, niż wódz jemu. 

(...)

Wykastrowanie projektu własnych posłów, regulującego dostęp do broni, czy teraz ostry atak na PiS za to, że nie chce zakazać od razu handlu we wszystkie niedziele, tylko na razie w niektóre, to kroki oddalające Kukiza od elektoratu prawicowego, zwłaszcza wolnościowego. 

Brakuje jeszcze tylko, żeby opowiedział się za zakazem hodowli zwierząt futerkowych (a bodajże powiedział już gdzieś, że obiecał to córkom). 

(...)

Cały problem w tym, że wciąż nie umiemy zbudować siły politycznej w zachodnim, cywilizowanym rozumieniu tego słowa. Czyli nie watahy biegającej za wodzem, nie oddziału partyzanckiego czy nawet regularnego wojska – ale korporacji. Korporacji mającej swoje ustalone procedury, organa, w tym, owszem, swojego prezesa i zarząd, ale w określony sposób powoływanych i ograniczonych określonymi procedurami. Prezesa i zarząd, którym nie trzeba ufać, ale można ich rozliczać i sprawdzać. 

(...)

Mam wciąż przed oczami taką korporację „Dobra Polska”, którą jeszcze zbudujemy, żeby wyprodukowała dla wszystkich klientów-Polaków odpowiednie ustawy i administrację: dobrobyt, bezpieczeństwo, wolność i międzynarodowe znaczenie, na które zasługujemy.

I jestem głęboko przekonany, że ta nadzieja nigdy w worze nie wyląduje.

(...)

Cały artykuł "Korporacja Dobra Polska" na stronie DoRzeczy.pl

Czytany 2098 razy

Artykuły powiązane

  • Bzdury, które zachwyciły Obamę Bzdury, które zachwyciły Obamę

    "Gazeta Wyborcza" zamieściła "duszosczypatielnyj" tekst Anny Applebaum "Kto mi ukradł przyjaciół", reklamowany jako "brawurowy esej, który zachwycił Baracka Obamę".

  • Klucz do Schetyny Klucz do Schetyny

    To, że częściej piszę tu o opozycji niż o władzy, ma bardzo prostą przyczynę: z punktu widzenia publicysty, felietonisty, opozycja jest ciekawsza.

  • Delegalizacja ONR? Możecie im nakukać Delegalizacja ONR? Możecie im nakukać

    Temat "delegalizowania ONR" wraca jak bumerang, albo jak swego czasu "stawianie Ziobry i Kaczyńskiego przed Trybunałem Stanu" za rzekome doprowadzenie do śmierci byłej minister Blidy. 

  • Chore dzieci zawsze wzruszą Chore dzieci zawsze wzruszą

    "Panie Ziemkiewicz, dlaczego pan milczy na temat protestu niepełnosprawnych"? Ano dlatego, że chce mi się już rzygać od tej hipokryzji.

  • Polityczne dziadowanie Polityczne dziadowanie

    Powiedzieć, że polska polityka całkiem już zeszła na psy, to nic nie powiedzieć i tylko obrazić poczciwe czworonogi. Nazwać to, co się w niej dzieje cyrkiem, to obrazić ciężko pracujących cyrkowców.

Więcej w tej kategorii: « Usta Cieśli Akcja arogancja »