poniedziałek, 23 styczeń 2017 11:18

Totalne utotalnianie totalności

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(11 głosów)

W odniesieniu do „totalnej opozycji” największym pytaniem jest: „czy się śmiać, czy się bać?”. Wbrew pozorom, odpowiedź nie jest łatwa, przynajmniej jeśli się trochę zna historię.

[...]

Próba odwrócenia wyniku wyborów za pomocą ulicy i zagranicy, podjęta przez przegrany w wyborach obóz III RP, nie powiodła się. Wygrana PiS, dzięki Palikotowi i Zandbergowi, nieoczekiwanie przełożyła się na samodzielną większość dla PiS i barykada, jaką wycofująca się ekipa zbudowała dla powstrzymania przez zwycięzców wyborów istotnych zmian, oparta o Trybunał Konstytucyjny i Rzecznika Praw Obywatelskich, została mało finezyjnie, ale skutecznie rozbita. Mimo wirtualnego nadymania KOD do rozmiarów wielkiego, spontanicznego ruchu protestu, nigdy nie dorósł on ani w ćwierci do rozmiarów, jakie nadawały mu zagraniczne media w swoich krajach zachodnich i u nas, a teraz zostały z niego resztki równie żałosne, jak te brudne, opustoszałe slumsy, które pozostawił pod KPRM.

[...]

Przejawem skrajnej politycznej nieporadności było już choćby samo sięgnięcie po propagandowo kompromitującą formułę. No bo co znaczy „będziemy opozycją totalną”? Znaczy: „będziemy zawsze na nie, choćby najgłupiej”. Oczywiście, można taką politykę uprawiać, ale trzeba ją nazwać jakkolwiek inaczej, choćby, jak Tusk, „betonową”, ale w żadnym wypadku nie ogłaszać wszem i wobec, że nawet, jak PiS powie „ludzie powinni zarabiać więcej”, to my będziemy tupać, pluć i wrzeszczeć, że to hańba, hitleryzm i dno, bo właśnie ludzie zarabiają za dużo. Inna sprawa, że na samej nazwie głupota się nie wyczerpała i „opozycja totalna” przez cały rok działała i nadal działa wedle tego wzorca, zwłaszcza w sprawie 500+.

[...]

Właśnie to obserwujemy: z więdnącej opozycji totalnej wyłania się frakcja totalniejsza, a z niej najtotalniejsza. Na miejsce pociesznego Petru i bezradnego Schetyny zakrada się stary peerelowski trep, wzywający do radykalnych działań w zakresie buntu wojska i milicji celem obalenia rządu i prezydenta siła. Kompromitacja Kijowskiego otwiera drogę fanatykowi o tyleż złej, co szalonej, hadaczowej twarzy i zgryzie hieny, wiodącemu podobnych sobie frustratów, nie uznających żadnych norm przyzwoitości ani kulturowych tabu.

Czytaj Subotnik Ziemkiewicza: Totalne utotalnienie totalności

Czytany 9789 razy

Artykuły powiązane

  • Biełyje rozy, czyli o głupocie opozycji totalnej raz jeszcze Biełyje rozy, czyli o głupocie opozycji totalnej raz jeszcze

    Jak co miesiąc, tzw. Obywatele RP zaatakowali kolejną „miesięcznicę” smoleńską, i jak co miesiąc przekroczyli przy tym kolejne granice.

  • Odsunąć PiS od władzy? Ależ to proste Odsunąć PiS od władzy? Ależ to proste

    Nie jest prawdą, że bez Lecha Wałęsy nie upadłby komunizm, jak głosi propaganda "opozycji totalnej" - ale nie ulega wątpliwości, że bez Lecha Wałęsy trudniej byłoby o temat na felieton. Były prezydent jest po prostu kopalnią różnych śmiesznych głupstw, wystarczy tylko zajrzeć co i raz na jego konta w mediach społecznościowych albo przebiec wzrokiem cytaty z mądrości, którymi sypie na spotkaniach z kodowskim ludem (podobno zresztą, zgodnie z nową świecką tradycją tej organizacji, spotykając się z nim nie za darmo).

  • Polityka Don Kichota Polityka Don Kichota

    Zakrawa to na paradoks, ale największe sukcesy odnosi PiS tam, gdzie się tego najmniej spodziewano – w gospodarce. Jeden z banków podniósł ostatnio prognozę tegorocznego wzrostu PKB do 4 proc., bezrobocie pozostaje najniższe w całych dziejach III RP – 8,5 proc. – i tak samo po raz pierwszy od 27 lat udało się osiągnąć dodatnie saldo bieżące w handlu zagranicznym. Szczególną dumą PiS stał się jednak stan budżetu – wpływy z podatków wzrosły tak bardzo, że po raz pierwszy od bardzo dawna, jeśli nie i w tym wypadku po raz pierwszy w ogóle, w bieżących obrotach budżetu zanotowano nadwyżkę.

  • Ach, strach, strach, rany boskie… Ach, strach, strach, rany boskie…

    Jedynym politycznym pomysłem „opozycji totalnej” jest Polaków nastraszyć. Nastraszyć PiS-em i Kaczyńskim, oczywiście. Nie ma to nic wspólnego z postępowaniem opozycji w klasycznej demokracji (inna sprawa, że nie wiem, czy w „ponowoczesnym” świecie taka klasyczna demokracja i debata publiczna jeszcze w ogóle się gdzieś się uchowała). PO i Nowoczesna – abstrahując od tego, że zajęte są głównie przepychaniem się między sobą, kto bardziej nienawidzi prezydenta, rządu i ich zaplecza parlamentarnego – nawet nie próbują Polaków przekonać, że rządziłyby lepiej. Nawet nie próbują powiedzieć niczego na temat, jak by rządziły. Tak jakby zakładały, że to w ogóle Polaków nie obchodzi.

  • W poszukiwaniu straconego koryta W poszukiwaniu straconego koryta

    Z czego może się cieszyć „Opozycja totalna”, skoro – najdelikatniej to ujmując – nie ma żadnych sukcesów? Oczywiście, w takiej sytuacji musi się cieszyć z sukcesów cudzych, na które nie miała żadnego wpływu (bo zresztą gdyby miała, to sukcesów tych prawdopodobnie by nie było). Fakt, że polski wniosek o skrócenie kadencji Tuska został w Brukseli zgodnie zignorowany przyprawił wrogów PiS o intensywny medialny orgazm. Znienawidzone „państwo PiS” tak upokorzone! Angela Merkel pomściła zakonnicę, przejechaną na pasach! Towarzystwo na chwilę zapomniało, że od półtora roku tkwi w głębokiej i uczciwie zapracowanej depresji, a gdy na chwilę dało się ponieść marzeniom, że znowu będzie tak jak było, to skończyło się to żałosnym „ciamajdanem”.