poniedziałek, 21 listopad 2016 08:58

Staromyślaki nie rozumio

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(9 głosów)

Zacznę dziś od pewnej szpitalnej opowieści – uprzedzam, zawierającej słowo dosadne. Kiedyś z tego powodu powstrzymałbym się przed jej przytoczeniem, ale dziś, wobec ogólnego przyzwolenia na używanie takich słów, ograniczam się do ostrzeżenia.

[...]

- Srał pan już dzisiaj?

- Dwa razy, panie doktorze!

Z tej opowieści wynika prosty morał: do ludzi trzeba mówić takim językiem, jaki rozumieją.

[...]

Zrozumiałe, zważywszy, że wyznawcy jedynej słuszności dawno stracili jakiekolwiek argumenty, którymi by mogli swą postawę uzasadniać, i pozostaje im tylko sekciarskie trwanie w coraz bardziej zacieśniającym się własnym kręgu oraz histeryczne pokrzykiwania. Każdy człowiek spoza tego sklerotycznego kręgu w kilku słowach rozwali jego „pryncypia” w drebiezgi nawet z połową mózgu zawiązaną za plecami. Wedle zasady Hemara – „nie to, że ja lepszy – moja sprawa lepsza”. Sprawy opartej na totalnych fałszach, na kłamstwach Wałęsy, na wmawianiu sobie, że na marsze KOD wciąż przychodzą tłumy (Mateusz Kijowski z pełna powagą upiera się, że 11 listopada na jego manifestacji było na początku, na placu Narutowicza, 60 tysięcy osób, a potem doszło jeszcze sporo kolejnych – widzieliście?) i przede wszystkim na odmowie konfrontacji swych wierzeń z faktami i elementarną logiką.

[...]

Jestem grzeczny dla grzecznych, ale wobec towarzystwa robiącego na ulicach bydło, jakiego nie robił nawet Palikot, obnoszącego wulgarne i obsceniczne transparenty, sprowadzające kwestię ludzkiego życia do cipy i macicy polemizowanie za pomocą traktatów filozoficznych i encyklik byłoby zwyczajnie śmieszne. Z jakiegoś starego, jeszcze peerelowskiego pisemka satyrycznego zapamiętałem taki rysunek: żul wygraża elegancko ubranemu facetowi pięścią, krzycząc „ty k… twoja mać!”, a facet odpowiada „polemizowałbym”. Śmieszne? Jeszcze śmieszniejsza byłaby wersja uwspółcześniona. Facet odpowiada żulowi zgodnie z zaproponowaną przez niego poetyką: „sp…, ch…!”, na co żul biegnie do „Gazety Wyborczej” z krzykiem: „co za hejt, co za chamstwo! Ja zbieram pieniądze na pozew sądowy!”.

Czytaj Subotnik Ziemkiewicza: Staromyślaki nie rozumio

Czytany 12876 razy

Artykuły powiązane

  • Giętkość gluta Giętkość gluta

    Jeśli prawdą jest, że mój wróg świadczy o mnie, to mijający tydzień był dla mnie fatalny.

  • W co gra Tusk? W co gra Tusk?

    Trudno o tym wyrokować bez dostępu do badań, ale nie wydaje mi się, żeby Donald Tusk wygrał na zamianie swego przesłuchania w cyrk.

  • Ach, strach, strach, rany boskie… Ach, strach, strach, rany boskie…

    Jedynym politycznym pomysłem „opozycji totalnej” jest Polaków nastraszyć. Nastraszyć PiS-em i Kaczyńskim, oczywiście. Nie ma to nic wspólnego z postępowaniem opozycji w klasycznej demokracji (inna sprawa, że nie wiem, czy w „ponowoczesnym” świecie taka klasyczna demokracja i debata publiczna jeszcze w ogóle się gdzieś się uchowała). PO i Nowoczesna – abstrahując od tego, że zajęte są głównie przepychaniem się między sobą, kto bardziej nienawidzi prezydenta, rządu i ich zaplecza parlamentarnego – nawet nie próbują Polaków przekonać, że rządziłyby lepiej. Nawet nie próbują powiedzieć niczego na temat, jak by rządziły. Tak jakby zakładały, że to w ogóle Polaków nie obchodzi.

  • Piotrusia Pańcia strajkuje Piotrusia Pańcia strajkuje

    Trudno powiedzieć, ile osób odpowiedziało na wezwanie mediów do wzięcia udziału w „strajku kobiet” ósmego marca. W Warszawie w manifestacji na placu Konstytucji wzięło udział, według policji, 3 tysiące uczestników, według warszawskiego ratusza 17 tysięcy. Nawet jeśli bezkrytycznie przyjąć tę drugą liczbę – zdecydowanie mniej, niż udawało się do „pokazywania czerwonej kartki rządowi” namówić tym samym mediom w zeszłym roku. Nawet jeśli przyjąć tę pierwszą – zdecydowanie za dużo, jak na protest pod hasłami tak głupimi i odrażającymi.

  • Humor funkcjonalny - Ucho prezesa Humor funkcjonalny - Ucho prezesa

    Cóż może być bardziej normalnego niż to, że satyryk parodiuje przedstawicieli władzy, śmieje się z panujących na górze układów, przedstawia rządzących polityków jako zabawnych obsesjonatów, ciamajdów czy świrów ku uciesze swojej publiczności i dla odreagowania oficjalnej polityki?