• Wojna frustratów

    Dziennikarskim półświatkiem wstrząsnęło nieprzedłużenie przez tygodnik "Polityka" umowy o pracę z Rafałem Wosiem - czyli jego, mówiąc prościej, wylanie z pracy.  Czytaj więcej...
  • Klucz do Schetyny

    To, że częściej piszę tu o opozycji niż o władzy, ma bardzo prostą przyczynę: z punktu widzenia publicysty, felietonisty, opozycja jest ciekawsza. Czytaj więcej...
  • Symetrystę goń, goń, goń

    Po trzech latach rządów PiS ich najgorszą stroną nadal pozostaje opozycja. Nic nie zrozumiała, niczego się nie nauczyła i niczego nie zapomniała. Dramat, rozpacz, czarna mogiła. Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3

poniedziałek, 10 wrzesień 2018 13:59

Klucz do Schetyny Wyróżniony

Napisane przez RAZ / red
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(10 głosów)
Klucz do Schetyny fot. Wikipedia.org

To, że częściej piszę tu o opozycji niż o władzy, ma bardzo prostą przyczynę: z punktu widzenia publicysty, felietonisty, opozycja jest ciekawsza.

O co chodzi PiS - wiadomo, nie trzeba nawet sięgać po książki Stanisława Ehrlicha, wystarczy przeczytać parę wywiadów z Jarosławem Kaczyńskim (komu się tego nie chce robić, może sięgnąć po moje podsumowanie pierwszej, przerwanej kadencji PiS 2005-2007, "Czas wrzeszczących staruszków" gdzie wszystko podałem jasno i przystępnie - i wszystko się sprawdziło albo właśnie się sprawdza). 

Natomiast o co chodzi opozycji - wydaje się zagadką. Samą PO jeszcze rozumiem.

(...)

Aktywa opozycji to rozległa sfera "autorytetów", salony, różni dziadocelebryci - raczej pospolite ruszenie niż karna armia.

(...)

Klucz do zrozumienia sposobu, w jaki "totalna opozycja" zarządza tymi swoimi aktywami, znalazłem nieoczekiwanie w polonistyce. W klasycznym podręczniku do Romantyzmu pań Janion i Żmigrodzkiej.

Klucz ów to: antynomia. Mądre słowo, przepraszam, ale można powiedzieć prościej: nierozwiązywalna sprzeczność. Click to Tweet

Badaczowi, który tego nie rozumie, świat opozycji wydaje się po prostu niespójny, nieracjonalny i w związku z tym - nie poddający się rozumieniu.

(...)

Antynomią podstawową jest na przykład sam status ontologiczny Wiernych (tak nazwijmy ten najciaśniejszy krąg wyznawców "konstytucji").

(...)

Szczególnie boleśnie celebrują Oświeceni zdradę młodzieży. W poprzedniej epoce "młodzi, wykształceni, z wielkich ośrodków" stanowili nie tylko główną uderzeniową siłę "Polski Liberalnej", przez Tomasza Lisa nazwanej "Fajną Polską" - ale też dialektyczny dowód słuszności "małej modernizacji" à la Tusk, na zasadzie "skoro młodzież (znaczy: przyszłość) z nami - któż przeciwko nam?". Dziś ci sami "młodzi, wykształceni" to roszczeniowe "pokolenie ja" (tytuł okładkowego materiału tygodnika "Polityka").

(...)

Z drugiej strony jednak - rządy PiS nie mają w tej samej wizji, nierzadko w wypowiedziach tych samych działaczy, w zasadzie żadnego społecznego oparcia. 

(...)

Przy czym media "wąskiego kręgu" i ich odbiorcy nie mają zupełnie poczucia groteski, gdy na przykład z wielką emfazą zachwycają się "panią Beatą" z Gryfic, która od wielu dni samotnie (!) protestuje pod miejscowym sądem, ale z odsieczą zmierza ku niej, by stanąć obok, płk Mazguła. 

(...)

Prowokacja jest, mówiąc nawiasem, podstawowym sposobem "nakręcania" wiernych. Ważnym dowodem na to, że "PiS się kończy" jest narracja "władza boi się społeczeństwa". 

(...)

Wzmocnieniem narracji "władza boi się społeczeństwa" jest z kolei opowieść o tym, że "uniemożliwiła" ona manifestowanie rzeczywistych odczuć społeczeństwa, niszcząc "konstytucyjną wolność zgromadzeń". 

(...)

Odebranie wolności zgromadzeń ma związek z surowymi prześladowaniami, które w opozycyjnym matriksie spadną, grożą, a nawet już spadają na Wiernych. "Zrobią z nami to, co z Blidą" - ostrzegła w jednym z wywiadów Hanna Gronkiewicz-Waltz.

(...)

A wszystkie sprzeczności, fundujące świat Wiernych, na opisanie czy nawet tylko wyliczenie których nie ma tu miejsca, zbiegają się w wizji przyszłości zasadniczo antynomicznej wobec haseł, pod którymi opozycja o nią walczy. 

(...)

Może nie ma w tym sensu - ale jaki ogień! Jakie emocje! I o to właśnie chodzi. O to, by tymi emocjami podtrzymać Wiernych w przekonaniu, że - jak ujmował to oszalały ojciec bohatera powieści "Noce i Dni" - "powstanie wciąż trwa i jest na najlepszej drodze do pełnego zwycięstwa!". I tym samym odwieść ich od realistycznego myślenia, dokąd tak naprawdę dają się Platformie i jej przewodniczącemu prowadzić.

PS. Przepraszam za nieznośną polonistyczność powyższej analizy. Od tylu lat staram się zapomnieć, czego się nauczyłem na studiach, i wciąż czasem się zdarza, że to wraca.

Cały artykuł do przeczytania na fakty.interia.pl.

 

Czytany 596 razy

Artykuły powiązane

  • Symetrystę goń, goń, goń Symetrystę goń, goń, goń

    Po trzech latach rządów PiS ich najgorszą stroną nadal pozostaje opozycja. Nic nie zrozumiała, niczego się nie nauczyła i niczego nie zapomniała. Dramat, rozpacz, czarna mogiła.

  • Delegalizacja ONR? Możecie im nakukać Delegalizacja ONR? Możecie im nakukać

    Temat "delegalizowania ONR" wraca jak bumerang, albo jak swego czasu "stawianie Ziobry i Kaczyńskiego przed Trybunałem Stanu" za rzekome doprowadzenie do śmierci byłej minister Blidy. 

  • Opozycja totalna, czyli instynkt śmierci Opozycja totalna, czyli instynkt śmierci

     

  • Faszyzm urojony Faszyzm urojony

    "Opozycja totalna" zachowuje się jak… Nawiasem mówiąc, zauważyłem, że coraz częściej twierdzi ona, iż nazywanie jej w taki sposób to "propaganda PiS". Trzeba najwyraźniej przypomnieć, że "totalną" nie nazwał tej opozycji żaden program telewizyjny ani gazeta, tylko jej własny lider, Grzegorz Schetyna.

  • Przewrót pajacowy Przewrót pajacowy

    "Za granicą opowiadam, jaki w Polsce jest ruch oporu, unikalny na skalę światową" - chwali się Onetowi aktywistka organizacji "Strajk kobiet" Marta Lempart.