• Lustracja seksualna

    Ach, ta obłuda salonów… można by o niej pisać całe tomy. Czytaj więcej...
  • "Gejowska" bezczelność

    W ostatnią sobotę mieliśmy w Warszawie najazd kosmitów. Czytaj więcej...
  • Cywilizacja onanistów

    Ilekroć lewica wyprawia się na poszukiwanie swojej tożsamości, tylekroć okazuje się, że ta tożsamość sprowadza się tylko do jednego: na złość Kościołowi. Kościół uważa aborcję za zło, więc lewica uważa ją za dobrą. Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3

piątek, 07 lipiec 2017 10:33

Making EU great again! Wyróżniony

Napisane przez RAZ / RED
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(10 głosów)
Making EU great again! By Michael Vadon - Praca własna, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=51483058

O czym tu dumać na warszawskim bruku nazajutrz po wizycie prezydenta USA, jak nie o tej wizycie?

(...)

Każdy normalny człowiek na miejscu polityków "opozycji totalnej" i jej autorytetów wziąłby na wstrzymanie i usiłowałby wszystkich przekonać, że to wspólny sukces całej Polski, a więc i ich, że "są w ojczyźnie rachunki krzywd", ale nie będziemy prać rodzimych brudów przed gościem, i tak dalej. Narracja, że Trump jest właściwie nikim, "politycznym trupem", do Polski przyleciał tylko odespać "jetlag" przed poważnymi spotkaniami w Niemczech, albo podbudować swe ego, bo to obok Arabii Saudyjskiej jedyny kraj na świecie, gdzie go nie wygwiżdżą, była zbyt absurdalna, by ją Polacy "kupili". 

(...)

Podobnie jak w sprawie imigrantów, cały obóz III RP idzie tu frontalnie pod prąd społecznych nastrojów i usiłuje wmówić, czy raczej wkrzyczeć Polakom, że wszyscy, poza nimi, garstką oświeconych, powinni się jako ciemny plebs zamknąć, zawstydzić i ukorzyć przed autorytetami, za sprawą których ostatnie ćwierćwiecze wyglądało tak, jak wyglądało.

Mam na to nazwę: "samobójstwo ze szczególnym udręczeniem".

(...)

Istotą wczorajszego wydarzenia nie było to, że prezydent USA, którego poprzednik niedawno jeszcze bredził o "polskich obozach zagłady", powiedział o tragizmie i heroizmie polskiej historii słowa prawdy, na które z takich ust czekaliśmy od kilkudziesięciu lat. Nie jest nią nawet wygłoszony przez lidera światowego mocarstwa krótki manifest konserwatywnej rewolucji.

Jest nią projekt "trójmorza". Projekt pokazujący, jak bardzo zmienił się świat w ciągu kilku zaledwie lat.

Przyczyną tej zmiany jest przełom technologiczny, dzięki któremu USA z importera ropy i gazu stały się ich eksporterem. Pierwszy skutek tego faktu, to presja na spadek cen, co osłabia pozycję Rosji wobec Zachodu i, co łatwo uchodzi naszej uwadze, wobec Chin. Spadek dochodów i uzależnienie od chińskich zakupów kładzie brutalnie kres marzeniom Putina o odbudowie imperium - wątpliwe staje się nawet, czy ostatecznie uda się Rosji rozbicie Ukrainy. Ponadto nadwyżka surowców energetycznych w oczywisty sposób zmusza USA do szukania nowych rynków zbytu. Wskutek grubego błędu, jaki popełniły w swej bucie Niemcy, ten rynek otworzył się w krajach Europy Środkowej. A Polska stała się kluczem do amerykańskiej ekspansji na nim.

(...)

Po raz pierwszy od dawna zdarzyło się, że możemy największemu światowemu mocarstwu dać coś, co jest dla niego ważne. I tylko kompletny idiota albo płatny agent może w tej sytuacji obstawać przy kontynuowaniu polityki opartej na przekonaniu, że Polska jest "brzydką panną bez posagu".

(...)

Pazerność sprawiła, że Niemcy, w interesie swojej gospodarki, bardzo mocno weszli w "politykę klimatyczną". Są tacy, co wierzą, że "polityka klimatyczna" ma sens i służy ratowaniu planety - osobiście uważam ich za naiwnych frajerów, ale przy tej okazji nie będę im tego wyjaśniać.

(...)

W każdym razie, na fali "polityki klimatycznej" Niemcy zobowiązały się zlikwidować u siebie całkowicie energetykę węglową, a że wcześniej, wskutek umiejętnie podsycanej przez KGB eko-histerii zlikwidowały także energetykę atomową (akurat ekologicznie najczystszą, ale próżno tu domagać się logiki), związały się w ten sposób gazowym węzłem na dobre i złe z Rosją. W czym nie widziały nic złego, po pierwsze oceniając kierunek zmian w Rosji z ogromnym optymizmem, a po drugie spodziewając się z reeksportu i ze wspólnego z rosyjskim partnerem trzymania w szachu za pomocą gazowej broni całego regionu położonego pomiędzy "wielkimi narodami" (jak ujął to Władimir Putin w 2009 na Westerplatte).

Tak narodził się Nordstream, rura pod Bałtykiem, która co prawda kosztowała pięciokrotnie drożej niż gdyby położyć ja na ziemi (i cały koszt zapłacił podatnik niemiecki, bo Rosjanie "swoją" część inwestycji sfinansowali z kredytu gwarantowanego przez niemiecki rząd) ale pozwalała ominąć należące do Unii kraje bałtyckie i Polskę. A potem Nordstream-2. Oba wymyślano w błogim przekonaniu, że kraje regionu, nawet gdyby kiedyś doszły w nich do władzy elity bardziej asertywne od tych "okrągłostołowych", nie mają na "wielkie narody" żadnego bata i po prostu  grzecznie słuchać i płacić, jak "brzydkiej pannie bez posagu" przystoi.

(...)

Pomiędzy USA i Niemcami pojawiło się napięcie, co widać gołym okiem, i nie tylko dlatego, że podeptanie zasad europejskiej solidarności wobec państw naszego regionu otworzyło drogę amerykańskiej ekspansji na rynek surowców energetycznych.

(...)

"Trójmorze", bardzo możliwe, że wymyślone w USA, ale bardzo dla Polski i całego regionu korzystne, to na razie idea terminali i rurociągów, biegnących pionowo z północy na południe, a nie jak te rosyjsko-niemieckie poziomo. Za mało na poważny, mówią niektórzy. Cóż, Unia Europejska też była kiedyś tylko wspólnotą węgla i stali - najdłuższa podróż zaczyna się od jednego kroku, jak mawiali hobbici.

 

Za sprawą gazowego kontraktu, który pilotowała wizyta prezydenta USA, oraz "trójmorza", pod które położono podwaliny, staliśmy się nagle krajem, który nie tylko może "coś dać" Ameryce, ale też może "coś zrobić" wspomnianym "wielkim narodom". I - paradoksalnie, ale polityka pełna jest paradoksów - jest to nieoczekiwana szansa na odbudowanie wspólnoty Europejskiej. Wspólnoty, która w ostatnich latach zdegenerowała się i właściwie przestała być wspólnotą, a stała narzędziem dominacji dużych państw zachodnich nad "eurobiedotą" (jak nazwała nasze kraje jedna z niemieckich gazet) czy też "przestrzenia neokolonialną" (to określenie byłego ministra Michała Boniego).

Jeśli wewnątrz tej zdegenerowanej, podupadającej organizacji pojawia się nagle realny, wspólny interes łączący 12 państw regionu, 28 proc. Unii, i zaczyna się wskutek tego budować łącząca ich polityczna i gospodarcza siła, to rzecz jasna pierwszą reakcją rzeczników starego porządku jest złość, irytacja, wyparcie - i to właśnie widzimy.

Ale prędzej czy później liderzy "starej Unii" będą musieli pójść po rozum do głowy i wyciągnąć wnioski z sytuacji - zarzucić pomysły na "Europę dwóch prędkości", czyli podziału na wyzyskiwane peryferia i wyzyskujące centrum, a wrócić do myślenia wspólnotowego i negocjowania nowego porządku, szanującego nie tylko "wielkie narody", ale i mniejszych partnerów.

Paradoksalnie - jeśli Unia jednak przetrwa, będzie to zawdzięczać właśnie Ameryce i Donaldowi Trumpowi Click to Tweet

Cały tekst

Czytany 22831 razy

Artykuły powiązane

  • Nasz "parszywieńki" przyjaciel Trump Nasz "parszywieńki" przyjaciel Trump

    Ukazała się książka kuriozalna, choć w swej kuriozalności typowa - nie podam tu jej tytułu ani nazwiska autora, zaraz zrozumiecie Państwo dlaczego.

  • Eurobrednie poobiednie Eurobrednie poobiednie

    Zbyt wiele niezależnych od siebie źródeł powtórzyło tę bzdurę, żebym nie zareagował. Ale po kolei: zaczęło się od mojego "ćwierku" na popularnym komunikatorze, gdzie zwięźle i dosadnie zwróciłem uwagę, że jeśli argumentem za okazywaniem posłuszeństwa Komisji Europejskiej mają być unijne fundusze, to te fundusze i tak się już kończą.

  • Powiedzmy: Polexit Powiedzmy: Polexit

    My tu się szykujemy na Boże Narodzenia, a na salonach w mediach naszych tak zwanych "elit opiniotwórczych" trwa nieustający halloween. Nic nowego. Owe upadłe "elity" straszą nas bez chwili przerwy już od kilku lat i trudno wyjść z podziwu, że wciąż im się to nie nudzi. 

  • Buty za 18 miliardów Buty za 18 miliardów

    Polska już od dłuższego czasu nie ma w liberalnych zachodnich mediach „dobrej prasy”, ale ta propaganda, którą rozkręcono po Święcie Niepodległości, nie znajduje precedensu. Przypomina do złudzenia to co pisała o nas sowiecka „Prawda” i gazety „obozu” po Sierpniu 1980, gdy powstała u nas „Solidarność” groziła rozprzestrzenieniem wirusa wolności do wszystkich „demoludów”.

  • Nigdy więcej września Nigdy więcej września

    Dnia pierwszego września, pozwólcie, mili Państwo, że daruję sobie komentowanie bieżącej nawalanki między pisem a antypisem i tłumaczenie, że wbrew przekonaniu części mediów istnieje jeszcze życie poza nimi.

Więcej w tej kategorii: « Bolek i inni Zadyszka rewolucji »