• Polska w pozycji horyzontalnej

    W słowach cenzuralnych nie sposób należycie oddać rozmiarów tej politycznej katastrofy, jaką był antyirański szczyt w Warszawie. Czytaj więcej...
  • Praworządność "na oko"

    Kłopoty pani Aleksandry Dulkiewicz z nazwą jej komitetu wyborczego przeciętnemu Polakowi wydadzą się zawracaniem głowy, ale rzecz jest charakterystyczna. Czytaj więcej...
  • Medialne ogony merdają swymi psami

    Rozmawiałem kiedyś z Władysławem Frasyniukiem - wiem, że brzmi to nieprawdopodobnie, ale, naprawdę, sięgam pamięcią takich czasów, kiedy z ludźmi dziś już kompletnie oszalałymi z nienawiści do PiS dało się normalnie rozmawiać. Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3

wtorek, 10 styczeń 2017 11:35

Requiem dla KOD

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(12 głosów)

I tak nikt by mi nie uwierzył, gdybym udawał, że zamierzam płakać po Komitecie Obrony Demokracji - więc dam sobie spokój. Dało się w tę pokraczną próbę użycia legendy KOR do obrony warstw posiadających III RP wciągnąć nieco ludzi poczciwych, których mi żal - ale też nie jest to żal aż tak dojmujący, żebym się miał ze współczucia pochlastać.

[...]

Uczciwie powiem, że "Samoobrona" i śp. Lepper budzili we mnie więcej szacunku. Lepper, w przeciwieństwie do medialnej wydmuszki, jaką jest Kijowski, był wielkim cwaniakiem - choć nie tak wielkim, jak mu się zdawało, dlatego skończył tak, jak skończył - obdarzonym niewątpliwymi talentami oraz wielką pracowitością. A "Samoobrona" zrodziła się z autentycznego społecznego gniewu, z podeptania godności, odrzucenia, zgnojenia i nędzy, jakie "projekt Magdalenka" zafundował milionom Polaków.

[...]

Lepiej sobie zadać pytanie: a co po KOD-zie? Wyznawcy Dobrej Zmiany odpowiedzą chórem: nic! Tym bardziej, że przecież kompromitacja Kijowskiego i awantura we wciąż niedoorganizowanych strukturach organizacji (utrzymywanie jej przez ponad rok w takim stanie też jest bardzo charakterystyczne: wszystko jest tymczasowe, wszystko z nominacji ChP, tak naprawdę nie wiadomo nawet, kto właściwie jest członkiem, i każdego może ChP, jeśli uzna za stosowne, "spuścić") nie wisi w próżni, ale jest częścią serii kompromitacji antypisowskich autorytetów.

[...]

PiS żyje dziś w tym samym złudzeniu, które przywiodło do obecnego upadku PO: że drugie pół Polski może zniknąć. Wymrze jak dinozaury albo da się dorżnąć, w każdym razie - przestanie istnieć. Otóż, nie przestanie.

Czytaj cały felieton "Requiem dla KOD"

Czytany 12241 razy

Artykuły powiązane

  • Medialne ogony merdają swymi psami Medialne ogony merdają swymi psami

    Rozmawiałem kiedyś z Władysławem Frasyniukiem - wiem, że brzmi to nieprawdopodobnie, ale, naprawdę, sięgam pamięcią takich czasów, kiedy z ludźmi dziś już kompletnie oszalałymi z nienawiści do PiS dało się normalnie rozmawiać.

  • Adamowicz jako Blida-bis Adamowicz jako Blida-bis

    "Świeże groby zawsze wzruszą, obojętnie gdzie kopane – jak porosną, się okaże, kto szczuł i co było grane", śpiewał przed laty Jacek Kleyff. Grób byłej minister Barbary Blidy zarósł już, by trzymać się konwencji tej piosenki, trawą tak wysoką, że przez prawie dwa tygodnie po śmierci Pawła Adamowicza nikt o niej nie wspomniał. 

  • Demokracji mówimy: pa pa! Demokracji mówimy: pa pa!

    Trudno mi pojąć, po kiego diabła rząd skompromitował się w sprawie podwyżek cen prądu i zamiast powiedzieć, jak jest, odtańcował groteskowego kadryla z przytupami.

  • Niepodległość w czasach obłudy Niepodległość w czasach obłudy

    Napisałem kiedyś - i będę się trzymał tej metafory, bo uważam, że dobrze oddaje istotę sprawy - że w krajach, które możemy uznawać za normalne, polityka prowadzona jest według logiki piłki nożnej.

  • Bzdury, które zachwyciły Obamę Bzdury, które zachwyciły Obamę

    "Gazeta Wyborcza" zamieściła "duszosczypatielnyj" tekst Anny Applebaum "Kto mi ukradł przyjaciół", reklamowany jako "brawurowy esej, który zachwycił Baracka Obamę".

Więcej w tej kategorii: « Nieudacznik roku Błędy i wypuczenia »