• Zmierzch bożków

    Zawsze tak jest, że kiedy mi się wydaje, iż "totalna opozycja" doszła już do ostatnich granic błazenady i dalej po prostu już się nie da - pokazuje mi ona, jak bardzo jej nie doceniam.  Czytaj więcej...
  • Jaro wszechmocny (ostatni Subotnik)

    Trudno o głupszy zarzut wobec polityka, niż ten, że „dzieli społeczeństwo”. Dzielenie ogółu na grupy docelowe jest podstawą politycznej technologii – podobnie zresztą, jak sztuki reklamy i marketingu. Czytaj więcej...
  • Prawda o Jedwabnem - najwyższy czas!

    Oficjalna narracja o zbrodni w Jedwabnem, uprawdopodobniona przez stronę polską licznymi publikacjami dziennikarskimi oraz artystycznymi i oficjalnymi przeprosinami, w tym prezydenta RP i prominentnych członków Episkopatu, narracja upowszechniona przez to na całym świecie i wszędzie uważana za oczywistą, jest w istocie kłamstwem. Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3

wtorek, 29 wrzesień 2015 11:11

Gryźć Dudę, czyli gnojki udające dziennikarzy

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(41 głosów)
Prezydent Duda przemawia w ONZ Prezydent Duda przemawia w ONZ

Prezydent Duda zadebiutował w polityce światowej. Zadebiutował bardzo dobrze, co nie było trudne na tle poprzednika.

Rzadko kiedy w życiu tak się wstydziłem, jak wtedy, gdy prezydent RP odwiedzając jeden z najwyżej cenionych amerykańskich think-tanków, mając na sali ważnych tamtejszych analityków i polityków, zamiast – zgodnie z zaproszeniem – zaprezentować przyszłość Europy widzianą oczami Polski i regionu, bredził (tak: BREDZIŁ) co mu akurat do głowy przyszło, że w Polsce był kiedyś taki zwyczaj, że jak ktoś psuł jednomyślność to go bigosowano, i co to takiego bigos, i z czego się tę potrawę przyrządza.

Zapewne, mój wstyd był spotęgowany faktem, że wiedziałem, co to jest George Marshall Found, znałem osobiście Rona Asmusa (już sam ten fakt zadaje kłam oszczercom, którzy starają się ze mnie zrobić pisowca) – po prostu wiedziałem przed kim pokazaliśmy tak dobitnie, jakie polityczne i intelektualne zero uczyniliśmy swoim prezydentem. Ale fakt, że sławne „bigosowe” przemówienie zostało przed ostatnimi wyborami „wyparowane” z internetu, podobnie, jak z kół łowieckich poznikały wszystkie liczne kiedyś pamiątkowe fotki Komorowskiego z ustrzeloną zwierzyną, dowodzi, że nawet współpracownicy byłego prezydenta rozumieli skalę kompromitacji.

Na tym tle Duda zaprezentował się w ONZ jak Johnny Depp przy Trybsonie.

I oto – z tej wizyty tzw. wiodące media zauważają tylko zdjęcie, na którym Duda jest w sytuacji protokolarnej z Putinem. Wielka sensacja! Pije szampana z Putinem! Miałkie, głupawe żarciki „a co na to prezes” (jak to co? Przecież to on go tak pilotem posterował, żeby był tuz koło Obamy), przypominanie smoleńskich uścisków Tuska z Putinem (jakby można to porównywać). I 14 sekund przemówienia prezydenta w Telewizji Publicznej, a w tzw. komercyjnych – zero. Do ciężkiej cholery, prezydent Polski przemawiał na forum zgromadzenia ogólnego ONZ, tuż po Obamie, jego słowa wzbudziły uznanie tamtejszych komentatorów – pokazać to Polakom, zamiast zawracać im kontrafałdę tostami na urodzinami „Bolka” czy zamalowywaniem istniejących tylko na fotoszopie napisów to wasz psi obowiązek, gnojki!

Ręce opadają. Naprawdę, w używaniu mocnych słów pod adresem funkcjonariuszy tzw. mediów publicznych, TVN i Polsatu (z nielicznymi wyjątkami, i nisko będącymi w hierarchii służbowej) nie sposób przesadzić. Takiego „dziennikarstwa” nie było od czasów towarzysza Barańskiego i jego ekipy ze stanu wojennego. Z tą okolicznością przemawiającą na korzyśc komuny, że oni występowali w mundurkach i nie udawali że wobec sporu PZPR z „Solidarnością” i demokracji z ZSSR bezstronni.

Czytany 28657 razy

Artykuły powiązane

  • Wariant Wołodyjowskiego Wariant Wołodyjowskiego

    „Nadzwyczajna kasta”, jak nieopatrznie określiła prawniczy establishment jego przedstawicielka, postanowiła odpalić potężną salwę w wojnie toczonej z władzą, a ministrem sprawiedliwości szczególnie. Odpaliła bombę pod własnym siedzeniem.

  • Rekonstrukcja z kozą w tle Rekonstrukcja z kozą w tle

    Żart o kozie rabina jest tak stary, że aż wstyd go cytować.

  • Nieznośna względność bytu Nieznośna względność bytu

    Nic stałego, naprawdę nic stałego nie ma w polskim życiu politycznym.

  • Kto kogo, kto komu? Kto kogo, kto komu?

    Właściwie to cisną mi się do głowy same banały. Na przykład: wojnę łatwo zacząć, ale trudno skończyć. Albo: na wojnie pierwszą ofiarą pada prawda. Może ewentualnie coś o tym, że gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta i pyrrusowych zwycięstwach.

  • Powtórka z Trybunału Powtórka z Trybunału

    Nie zrozumiemy decyzji prezydenta o zawetowaniu przepychanych przez Sejm kolanem ustaw o Sądzie Najwyższym i Krajowej Radzie Sądownictwa bez przypomnienia sobie, jak to było ponad półtora roku temu z Trybunałem, Konstytucyjnym.