• Murem za Klepacką, czyli przeciwko Nowemu Zamordyzmowi

    Wściekły atak organizacji LGBT i grzejących się przy nich celebrytów na polską mistrzynię olimpijska, Zofię Klepacką, powinien być dla wszystkich normalnych Polaków sygnałem alarmowym. Czytaj więcej...
  • Nauczyciele ze sztachetą

    Żenada w polskich szkołach jest skutkiem nałożenia się różnych działań i różnych emocji, ale bezpośrednimi sprawcami kłopotów tegorocznych maturzystów i gimnazjalistów są policjanci. Ponieważ w dzisiejszym jazgocie życia publicznego nikt już nie pamięta niczego, co było dawniej niż przedwczoraj, na wszelki wypadek przypomnę: policjanci tuż przed obchodami stulecia odzyskania niepodległości, dzięki wybraniu właściwego momentu zdołali skutecznie chwycić rząd za gardło, przydusić i wydusić podwyżki. Czytaj więcej...
  • Europa nas ocali

    Po tym, jak Władysław Kosiniak-Kamysz wprowadził PSL w koalicję z "tęczowymi" z LGBTQ i z "zielonymi", domagającymi się "otwarcia klatek", zakazu hodowli zwierząt futerkowych, drobiu, a nawet zakazu dojenia krów - wydawało mi się, że już nic głupszego polityczny lider polskiej wsi zrobić nie może. Czytaj więcej...
  • Facebook, Google, Youtube, Twitter: prywatny totalitaryzm

    Ponad trzydzieści lat temu amerykańska telekomunikacja zdominowana została do tego stopnia przez kilka wielkich koncernów, na czele z American Telephone & Telegraph, że praktycznie stworzyły one monopol. Wielcy gracze bez trudu dogadywali się między sobą, uniemożliwiając konkurentom wejście na intratny rynek. Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

wtorek, 10 listopad 2015 09:53

Rząd bata i marchewki, czyli IV RP v. 2.00

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(31 głosów)
Trójka strachu Trójka strachu

Na gorąco o nowym rządzie – przepraszam, że z opóźnieniem, ale przygotowanie się do gali „Strażnika pamięci”, jej prowadzenie i skonsumowanie sukcesu bez reszty wypełniło wczorajszy dzionek.

Po pierwsze: na tle poprzedniego ten gabinet wygląda imponująco. Może to żaden sukces, bo trudno źle wyglądać na tle rządu Kopacz, ułożonego według parytetu frakcji PO, z całkowitą pogardą dla kompetencji ministrów, a zwłaszcza ich braku. Tu nie mamy „pani Tereni”, tu nie mamy w kluczowym dla pozycji Polski w świecie resorcie aparatczyka mianowanego tylko po to, żeby miał jakiś resort ważny ale nie dający możliwości knucia. Technokratyczny pion rządu tworzą w zdecydowanej większości ludzie, którym trudno zarzucić brak doświadczenia czy kompetencji.

Oczywiście, uwaga mediów III RP nie skupia się na Annie Strężyńskiej, Mateuszu Morawieckim czy Konstantym Radziwille. Skupia się bez reszty na „pionie politycznym” – trójce ministrów, których nazwiska budzą na salonach odruch zarazem nienawiści i strachu. Macierewicz, Kamiński, Ziobro – trzech jeźdźców pisowskiej apokalipsy, którymi straszyła propaganda salonu i PO tak długo, aż to straszenie, czego propagandyści i ich dysponenci nie zauważyli, najpierw zaczęło Polakom dogłębnie zwisać, a potem wręcz działać na korzyść atakowanych, w myśl zasady: jak tak się ich boją, to może faktycznie jedyni fajterzy zdolni z tym bardakiem zrobić porządek? W końcu wymiar sprawiedliwości to najgorzej obok służby zdrowia oceniania przez społeczeństwo dziedzina funkcjonowania państwa, samowola i bezhołowie w służbach po aferze taśmowej również stały się problemem powszechnie dostrzeganym, a informacje, ile to miliardów będzie do rozkradzenia w wojsku, mogą być zupełnie przekonującym powodem delegowania tam wzbudzającego powszechny lęk inkwizytora.

Ale – uwaga – wbrew całemu temu wyciu elit, skądinąd bardzo miłemu prawicowemu sercu, to wcale nie Macierewicz z Kamińskim i Ziobrą są najgorszą dla nich wiadomością. Najgorszą wiadomością jest wspomniany już Morawiecki.

Ta kandydatura wzbudziła zdumienie, nawet wściekłość części najbardziej zajadłych pisowskich „żelaźniaków”. Jak to – krew z krwi i kość z kości lobby bankowego w naszym rządzie?!

Ano w tym właśnie, jak się wydaje, różnica pomiędzy tym rządem PiS a poprzednim, z czasów „dusznej atmosfery IV RP”. Tamten był zapewne bliższy powstańczej idei w jej stanie czystym. Ten za to zapowiada się na dużo skuteczniejszy.

Morawiecki, od ośmiu lat prezes jednego z największych w Polsce banków z przewagą kapitału zagranicznego, nie tylko sam w sobie jest symbolem otwarcia tego rządu na robienie interesów z tymi, którzy mają w III RP moc. Symboliczne jest, czym ma Morawiecki w randze wicepremiera kierować. Ministerstwem Rozwoju. Co to takiego? Mówiąc oględnie, góóóóóóóóóra kasy do wydania na jakiś tworzony właśnie narodowy program inwestycyjny (minister finansów, zwykle w III RP w randzie wicepremiera, zdegradowany został natomiast do roli księgowego – też znaczące).

W skrócie więc mamy rząd bata i marchewki. Bat to oczywiście służby i prokuratury, które zreorganizuje pion polityczny. Ale ten bat był i dziesięć lat temu, i nie wystarczył.

Ważniejsza jest marchewka, czy, ściślej, liczne marchewki, dysponowane nie przez inkwizytorów, ale przez skłonnych do negocjacji technokratów. Weźmy na przykład sprawę telewizji. PiS chce zmienić TVP w instytucję kultury, co może oznaczać wycofanie jej z rynku reklam. To, poza uporządkowaniem innych kwestii, uwolnienie miliarda złociszów z wpływów reklamowych, który już się zapewne śni właścicielom TVN i Polsatu. Niech kto powie, czy mając takie sny, nie można sobie w końcu zadać pytania: opłaca mi się trzymać u siebie te bandy „autorytetów”, których cały dziennikarski i ekspercki warsztat ogranicza się do ujadania na PiS?

Różnica zasadnicza, żeby się nie rozgadywać: dziesięć lat temu PiS widział wszędzie dookoła Układ. JEDEN Układ. Więc atakował na prawo i lewo, przeważnie zresztą nieskutecznie, i wszystkich, pozostańmy przy tym określeniu, dysponentów mocy, różnorakiej mocy, czy to finansowej, czy opiniotwórczej, czy innej, przekonał, że trzeba machnąć ręką na sprzeczności interesów i zjednoczyć się przeciwko oszołomom, bo żyć nie dadzą nikomu.

Dziś – dedukuję ze składu rządu – PiS rozumie, że III RP to nie JEDEN Układ, ale całe mrowie układów i układzików. Mających różne, nierzadko sprzeczne interesy. I nie należy na nie tupać, krzyczeć, straszyć rewolucyjnym gniewem ludu i szubienicami. Lepiej pokazać – tu bat, tu marchewka. Niektórzy oczywiście mają przerąbane, ale inni nie muszą wcale dzielić ich przesądzonego losu. Mogą się, na przykład, przyłączyć do wielkiego dzieła narodowego programu inwestycyjnego, a wtedy dla dobra narodu pewne stare sprawy mogą im zostać wybaczone, więcej, znajdzie się kawałek tortu. Dla tych, którzy pomogą wykończyć układ konkurencyjny, nawet większy.

Robespierre wraca jako Danton. Raczej nie uda się w tej sytuacji powtórzyć sukcesu antypisowskiej mobilizacji z czasów „dusznej atmosfery IV RP”. I to jest powód, dla którego panika w pewnych sferach jest jak najbardziej uzasadniona.

Czytany 15339 razy

Artykuły powiązane

  • Murem za Klepacką, czyli przeciwko Nowemu Zamordyzmowi Murem za Klepacką, czyli przeciwko Nowemu Zamordyzmowi

    Wściekły atak organizacji LGBT i grzejących się przy nich celebrytów na polską mistrzynię olimpijska, Zofię Klepacką, powinien być dla wszystkich normalnych Polaków sygnałem alarmowym.

  • Europa nas ocali Europa nas ocali

    Po tym, jak Władysław Kosiniak-Kamysz wprowadził PSL w koalicję z "tęczowymi" z LGBTQ i z "zielonymi", domagającymi się "otwarcia klatek", zakazu hodowli zwierząt futerkowych, drobiu, a nawet zakazu dojenia krów - wydawało mi się, że już nic głupszego polityczny lider polskiej wsi zrobić nie może.

  • ACTA oszustwa ACTA oszustwa

    Z taką opozycją PiS nie straci władzy nigdy. 

  • "Srebrna" - pułapka, która nie pykła "Srebrna" - pułapka, która nie pykła

    Najłatwiej to wyjaśnić przykładem. Wyobraźcie sobie Państwo, że pojawia się u was jakiś daleki powinowaty, przyjaciel znajomych, ktoś, kogo macie powód lubić i uznawać za osobę życzliwą – tym bardziej, że wprowadza go do waszego domu rodzina.

  • Medialne ogony merdają swymi psami Medialne ogony merdają swymi psami

    Rozmawiałem kiedyś z Władysławem Frasyniukiem - wiem, że brzmi to nieprawdopodobnie, ale, naprawdę, sięgam pamięcią takich czasów, kiedy z ludźmi dziś już kompletnie oszalałymi z nienawiści do PiS dało się normalnie rozmawiać.