fr2
wtorek, 22 listopad 2016 09:17

Klatka Kaczyńskiego

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(7 głosów)
Klatka Kaczyńskiego fot. Adrian Grycuk / Wikipedia - CC BY-SA 3.0 pl

Ustawą sejmową obniżono wiek emerytalny, cofając coś, co rząd PO-PSL, z właściwą sobie emfazą nazwał „reformą emerytalną”. Oczywiście było to propagandowe nadużycie – to tak jakby proste podniesienie VAT albo podatku dochodowego nazwać „reformą podatkową” – ale tak mówiono, bo była to jedna z nielicznych konkretnych rzeczy, jakie w ogóle zrobiono za czasów Donalda Tuska, skupionego na niezrażaniu sobie nikogo i odkładaniu wszelkich decyzji na później w oczekiwaniu na posadę w Brukseli.

[...]

Pełnowartościowymi? Nie, emeryt nie jest dziś w Polsce pracownikiem pełnowartościowym – jest dla pracodawcy bardziej wartościowy niż człowiek młody. Bo za zatrudnionego emeryta nie trzeba odprowadzać składki na tzw. ubezpieczenie społeczne – a stanowi ona poważną część kosztów stworzenia miejsca pracy. I to sprawia, że argument, którym szermuje lewicowo-liberalna opozycja: „emerytury wcześniejsze to emerytury niższe” – trafia w pustkę. Pokazują to wszystkie badania: Polacy chcą mieć możliwość przejścia na emeryturę wcześniej, nawet jeśli będzie ona wtedy znacząco niższa.

[...]

Lepiej byłoby przecież, jak twierdzi opozycja prawicowa, zlikwidować patologię i generalnie zmienić system, na przykład opierając go na tzw. emeryturze obywatelskiej. Kiedyś i tak trzeba to będzie zrobić, bo ZUS bankrutuje i coraz bardziej podtapia finanse państwa. Tak, kiedyś – ale PiS nie kieruje się „kiedyś”, tylko „teraz”. Teraz zaś trzeba spełniać oczekiwania wyborców, nawet jeśli są one oparte na wierze, że nonsens uprzywilejowujący emerytów na rynku pracy może

[...]

PiS robi coś, co może jest ekonomicznie ryzykowne, ale na pewno się ludziom podoba: 500+, tanie mieszkania, dodatkowe 4 tysiące przy urodzeniu niepełnosprawnego dziecka. Na każdą taką inicjatywę PO i Nowoczesna reagują wzmożoną pogardą dla tej części społeczeństwa, która świadczenia te ma pobierać. Działa tu instynkt – nawet jeśli ten czy inny polityk zdoła się ugryźć w język, to szeregowi posłowie, a już zwłaszcza janczarzy medialni, nie powstrzymają się przed zruganiem „roszczeniowej hołoty”, która by tylko leżała brzuchem do góry i brała zasiłki.

Czytaj "Klatka Kaczyńskiego" w Dzienniku Związkowym

Czytany 9051 razy

Artykuły powiązane

  • Zawracanie uwagi Zawracanie uwagi

    Nieodparcie co i raz przypomina mi się kluczowa scena z dramatu Andrzeja Trzebińskiego „Aby podnieść różę”: bohaterowie na jakimś dachu świata grają o wszystko – w ping ponga. I nagle ginie im piłeczka. Ale stawka gry jest tak wysoka, że przerwać nie można, więc grają dalej – bez piłeczki. Można? Jeśli się Państwu wydaje, że nie można, to zerknijcie z łaski swojej w media.

  • Rok niespełnionej rewolucji Rok niespełnionej rewolucji

    Jak nie idzie, to nie idzie – powiedział polityk SLD w czasie, gdy seria kolejnych klęsk spychała tę partię na równię pochyłą. A przecież wydarzenia, które złamały jej potęgę, wydają się drobnymi potknięciami w porównaniu z tym, co wyrabia obóz, nazwijmy to, okrągłostołowy.

  • Bohater Ryszard, zła aktywizacja i holokaust - Chłodnym Okiem Bohater Ryszard, zła aktywizacja i holokaust - Chłodnym Okiem

    Od czasu jak były poseł PiSu postanowił urżnąć się w turystycznym centrum Madrytu, gdzie siedziało 3 tysiące ludzi, z czego połowa Polaków, która kręciła go komórkami, a on podpisał kwity, że był w tym czasie w Parlamencie Europejskim i brał pieniądze, myślałem, że nic głupszego nie można wymyślić. Okazuje się, że można wybrać się na lewiznę czarterowym samolotem z polską wycieczką, nawet nie przyklejając sobie wąsów i przytulać się do koleżanki posłanki, licząc, że nikt tego nie zauważy i nie zrobi selfika. Petru był już wszędzie, m.in. w kampanii prezydenckiej, a teraz wzywał lud na barykady, którego jak się okazuje nie jest wcale tak dużo, bo ostatnio tylko 5 osób w namiocie pod sejmem, ale protest trwa.

  • W spirali absurdu W spirali absurdu

    Skłamałbym mówiąc, że desperacka akcja PO i Nowoczesnej, którą w poprzednim felietonie nazywałem – w ślad za większością komentatorów – „ciamajdanem” jakoś wstrząsnęła Polską. Polska polityka uległa kompletnemu zablokowaniu, ale większości Polaków jest to głęboko obojętne. W sondażu CBOS ponad 60 proc. ankietowanych stwierdziło, że ich osobista sytuacja w mijającym roku uległa poprawie. W równoległym sondażu, jakie było najważniejsze wydarzenie polityczne ubiegłego roku, prawie połowa zakreśliła opcję – „nie wiem, nie interesuję się polityką”. Wśród pozostałych wygrały natomiast Światowe Dni Młodzieży i wizyta papieża Franciszka (ponad 20 proc.) i program 500+ (10 proc.) Zagrożenia dla demokracji, o których przez cały rok zdzierały gardła najbardziej wpływowe media, rzekome łamanie Konstytucji, Trybunał Konstytucyjny i pomruki Parlamentu Europejskiego oraz Komisji Europejskiej za istotne uznało zaledwie parę procent.

  • Czas pelikanów Czas pelikanów

    Nie pamiętam, kto pierwszy nazwał wyborców PO „lemingami”; niektórzy przypisują tę skromną zasługę mnie, inni śp. Seawolfowi, ale może pierwszy był jeszcze ktoś inny. Szło o liczną grupę wyborców aspirujących do wielkomiejskiego dobrobytu i prestiżu, przeważnie kończących studia lub różne kursy i zaczynających pracę w korporacjach, których oczekiwania zupełnie przegapił w kampanii wyborczej 2007 PiS, a z którymi doskonale skomunikowała się wtedy PO.

Więcej w tej kategorii: « Jak Lech z Donaldem Pokusa arogancji »