czwartek, 14 styczeń 2016 12:17

Oda do KOD-a

Napisał
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
  • Komentarze::DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(19 głosów)
Oda do KOD-a fot. Stiopa / Wikipedia - CC BY-SA 4.0

Nie można, zastanawiając się nad perspektywami nadchodzącego roku, nie zauważyć, że wchodzimy weń ubogaceni. Mamy w Polsce coś, czego dotąd nie było – Komitet Obrony Demokracji. Oddolny, spontaniczny, obywatelski ruch, który skrzyknął się po to, żeby bronić wolności. Mojej między innymi.

Cóż ja mogę w takiej sytuacji swoim obrońcom powiedzieć?

Mogę – wręcz musze – powiedzieć, że Polska na nich, obrońców demokracji i praw człowieka, bardzo długo czekała.

I niestety nie doczekała się.

Nie było ich, niestety, kiedy Platforma czyściła do spodu media, nie tylko tak zwane publiczne, ale także prywatne. Nie bronili „Rzeczpospolitej” przed naciskami ministra skarbu, przed wrogim przejęciem przez znajomego spod śmietnika ministra Grasia za pieniądze byłego esbeckiego, właśnie w „Rzeczpospolitej” wcześniej zdemaskowanego. Nie było ich, kiedy po tym przejęciu nowy właściciel wyrzucał dziennikarzy z gazety i tygodnika „Uważam Rze”, mimo iż skutkowało to zniszczeniem rynkowej pozycji tych pism.

Nie przyszli bronić demokracji, gdy Donald Tusk, aby nie dopuścić do ujawnienia korupcji w swojej partii, odwołał bezprawnie, w połowie kadencji szefa CBA Mariusza Kamińskiego. I nie było ich, kiedy poseł Sekuła z wywodzącą się z partii rządzącej większością bezceremonialnie ukręcał łeb aferze hazardowej w sejmowej komisji.

Zabrakło obrońców demokracji, kiedy chłopcy z ABW wjechali o szóstej rano do twórcy strony internetowej „Antykomor” za to, że śmiał sobie kpić z prezydenta. Nie było ich też, gdy dzielna ABW plądrowała redakcję „Wprost” i wyrywała Sylwestrowi Latkowskiemu notebook z danymi. Nie oburzali się ani nie wychodzili na ulice bronić Konstytucji, gdy ujawniono, jak minister Sienkiewicz z prezesem Belką umówili sposób obejścia konstytucyjnego zakazu dodruku pieniądza, by inflacyjnym zwiększeniem emisji złotego zwiększyć wyborcze szanse PO.

I kiedy Bronisław Komorowski z PO forsowali ustawę tłumiącą wolność zgromadzeń, zgodnie skrytykowaną przez wszystkie powołane do obrony praw obywatelskich instytucje, i kiedy rzutem na taśmę zawłaszczali Trybunał Konstytucyjny – wtedy obrońców demokracji nie było. Spali głębokim snem, jak rycerze spod Giewontu.

A teraz nagle śpiący rycerze się obudzili i wzywają naród do ulicznej rewolty?

No cóż, przesłanie dla nich na nadchodzący rok samo się narzuca: skoro sobie polska demokracja poradziła bez was, kiedy naprawdę była zagrożona – to sobie tym bardziej poradzi i teraz. Śpijcie dalej. Albo idźta się raczej zająć zarabianiem na alimenty dla swoich dzieci.

(felieton wygłoszony na antenie Radia Plus)

Czytany 7473 razy

Artykuły powiązane

  • Repolonizacja, czyli walka z wiatrakami Repolonizacja, czyli walka z wiatrakami

    Polskie media są w stanie fatalnym, ale leczenie ich patologii "repolonizacją" to pomysł chybiony, i to nawet podwójnie chybiony. Owszem, hasełko jest chwytliwe – każdy normalny Polak przyzna, że Polacy powinni mieć polskie przedsiębiorstwa i kupować polskie produkty, nawet (albo i: zwłaszcza) jeśli sam robi odwrotnie. Sondaże na pewno pokażą, że pomysł się podoba i zachęcą władzę do grzania tego tematu – ale to pułapka. Pułapka na polityków, którzy nie rozumieją, że w sondażach istnieje coś takiego jak "efekt poprawnościowy".

  • Eurociamajdan Eurociamajdan

    Polakom wydaje się, że polityka polega li tylko na głośnym deklarowaniu, czego się chce, i równie głośnym protestowaniu przeciwko temu, czego się nie chce. Otóż polityka nie na tym polega – przestrzegał przed laty Roman Dmowski. I w innym miejscu dodawał, że w polityce nie istnieją pojęcia słuszności i braku słuszności, ale wyłącznie siły i braku siły.

  • Zarządzanie wariactwem Zarządzanie wariactwem

    "Poradnik" tygodnika "Newsweek" dla niepogodzonych z wynikiem ostatnich wyborów obśmieli już chyba wszyscy, ale na wszelki wypadek przypomnę: tygodnik panów Ringera, Springera i Lisa pochylił się ze śmiertelną powagą nad ludźmi, którzy w "Polsce PiS" cierpią, wciąż nie mogąc się pogodzić z wynikami wyborów. Jedna pani nie może spać w nocy, bo myśli o tym "bezmiarze podłości" Kaczyńskiego, inna ma poty, skoki ciśnienia i drżą jej ręce, jeszcze inna "nigdy nie czuła nienawiści, a teraz czuje ją codziennie, jak włącza Tok FM" i słucha w nim o nowych zbrodniach PiS. Ktoś tam znowu, jak ogląda TVP, a zwłaszcza Wildsteina, to ma mdłości i nim trzęsie, ale z jakiegoś powodu ogląda. Ktoś inny miał remontować dom, a teraz nie może, bo PiS. Co przypadek, to lepszy.

  • Zawracanie uwagi Zawracanie uwagi

    Nieodparcie co i raz przypomina mi się kluczowa scena z dramatu Andrzeja Trzebińskiego „Aby podnieść różę”: bohaterowie na jakimś dachu świata grają o wszystko – w ping ponga. I nagle ginie im piłeczka. Ale stawka gry jest tak wysoka, że przerwać nie można, więc grają dalej – bez piłeczki. Można? Jeśli się Państwu wydaje, że nie można, to zerknijcie z łaski swojej w media.

  • Requiem dla KOD Requiem dla KOD

    I tak nikt by mi nie uwierzył, gdybym udawał, że zamierzam płakać po Komitecie Obrony Demokracji - więc dam sobie spokój. Dało się w tę pokraczną próbę użycia legendy KOR do obrony warstw posiadających III RP wciągnąć nieco ludzi poczciwych, których mi żal - ale też nie jest to żal aż tak dojmujący, żebym się miał ze współczucia pochlastać.

Więcej w tej kategorii: « Duda między Kwaśniewskim a Reaganem